Հորը ԱՆՊԵՏՔ համարելով տարան ծերա նոց, որտեղ և նա մա հացավ. իսկ երբ զավակները եկան ժառանգության հետևից, ստացան իրենց ԱՐԺԱՆԻ կտակը

Հետաքրքիր

Առավո տյան միշտ ուզում ենք խաղաղություն և հաճելի խոսակցություններ, բայց ծերունին տնքում էր ու տնքում:-Որդիս, բեր ինձ համար մի բանկա պահածոյացված ձուկ, շատ եմ ուզում:- Հայրիկ, քեզ ինչու դուր չեն գալիս ձկնով կարկանդակները, Նատաշան է թխել :-Ես կարկանդակներ չեմ ուզում, ատամներս այլևս այն չեն, ես փափուկ ձուկ եմ ուզում:-Ես ժամանակ չունեմ փափուկ ձկների ետևից գնալու, կեր կարկանդակները:Վիտյան ավելի ու ավելի հաճախ էր համաձայնվում իր սրտի խորքում Նատաշայի հետ: Քմահաճ ծերուկին ժամանակն է գնալ ծերանոց :Նա ավելի ու ավելի հաճախ էր զայրանում, քանի որ մեկ հարկի տակ ապրելը այնքան էլ հեշտ չէր:

Ժամանակին Վիտյան էր համոզել պապիկին վաճառել տունը և բնակարան գնել, որ միասին ապրեն։Եվ ձանձրալի չի լինի, և կա մեկը, ով կխնամի նրան: Որքան կարելի է մենակ մնալ գյուղում:Հայրը համաձայնել էր, քանի որ նրա կինը այլևս չկար և իր երեխ աներին ուզում էր օգնել ու այդ պատճա ռով համաձայնվեց: Սակայն լավ հարաբերությունները երկար չտևեցին: Պապիկը ժամերով դուրս էր գալիս տնից, որ իր ներկայությամբ ոչ ոքի չնյարդայնացնի: Երբ ավագ թոռն ուհին ամուսնանում էր, պապը սարսափած էր, քանի որ նա դեռ 18 տարեկան էր ։ Բայց կյանքը ստիպում է և նրան փաստի առաջ կանգնեցրեցին:

-Հայրիկ, դու պետք է գնաս ծերանոց, աղջիկս շուտով երեխա կունենա։ Երիտասարդ ընտանիքին պետք է օգնել, քո սենյակում նրանք կապրեն:Ծերունին լաց էր լինում, բայց որդու հետ խոսել այլևս չէր ուզում։Նա չէր հասկանում ինչու այսպես եղավ՝ նա տունը վաճառեց, ամբողջ թոշակը որդուն էր տալիս և հիմա իրեն դուրս են շպրտում:-Հայրիկ, մենք հանգստյան օրերին կգանք քեզ մոտ:Դուք նույնիսկ տանը հանգստյան օրերին ինձ հետ բառ չեք փոխանակում:Ծերանոցում նա ավելի ու ավելի էր լռում, դժվարությամբ էր ընտելանում մենակությանը, նույնիսկ չէր ուզում ուտել ։ Որդին այդպես էլ հյուր չգնաց, կես տարի անց պապիկը մահացավ։ Իսկ մահվանից առաջ կտակ էր գրել ։ Այն ամենը, ինչ նա ուներ, թողնում էր Դաշային, այն կամավորին, որ ծերանոց էր գնում ՝ հոգ տանելու, խոսելու, միայնակ ծերերին սփոփելու համար ։ Նա փոխարինեց պապիկի ընտանիքին։

Նա պապիկին այցելեց մինչև վերջ։ Որդուն պապիկը գրություն է գրել, պատմել է, թե ինչպես է ցանկացել հանգիստ ապրել իր կյանքը հարազատների կողքին ։ Քանի որ որդին ստոր է գտնվել իր նկատմամբ նա որոշել է լավ աղջկան տալ այն գումարը, որը հասցրել էր կուտակել ։ Այն կբավականացներ բնակարան գնել թոռնիկների համար, նույնիսկ պապիկի համար առանձին բնակարան գնելու համար կբավականացներ, բայց այնպես ստացվեց,որ նրան նույնիսկ հարսանիքին չեն կանչել, իսկ եթե ինքը նրանց պետք չէ, ուրեմն իր փողերն էլ չեն պետք ։ Ի դեպ բնակարանի պապիկի մասնաբաժնի համար նրանք նույնպես պետք է վճարեին: